متن كامل رای دادگاه تجاوز گروهی خميني شهر اصفهان

راي دادگاه تجاوز گروهي به تعدادي از زنان در خميني‌شهر اصفهان صادر شد و به موجب آن چهار نفر از متهمان اصلي اين پرونده محكوم به اعدام در ملأعام شدند.

به گزارش قشم دیلی به نقل از ايسنا، نشست خبري رئيس كل دادگستري استان اصفهان صبح روز پنج‌شنبه برگزار شد و طي آن «انصاري» به توضيح درباره جزئيات راي صادره در طي دو جلسه دادگاه روزهاي سه‌شنبه و چهارشنبه پرداخت.

انصاري در اين‌باره گفت: مطابق راي صادره متهمان رديف اول تا هشتم، با اتهام ۱- مشاركت در آدم‌ربايي با وسيله نقليه نسبت به شش نفر خانم، ۲- حبس غيرقانوني نسبت به هشت نفر آقا، ۳- ايراد ضرب و جرح عمدي نسبت به كليه شكات كه ۱۴ نفر هستند، ۴- سرقت مقرون به آزار، ۵- زناي به عنف و اكراه، متهم شده‌اند.

وي ادامه داد: اين اتهامات به كليه متهمان تفهيم شد و با نظر وكلاي شكات نسبت به موضوع ايراد ضرب و جرح عمدي و جنبه خصوصي سرقت مقرون به آزار براي متهمان ترك تعقيب صادر شد.

انصاري گفت: براي متهمان رديف اول تا ششم با موضوع اتهامي حبس غيرقانوني هركدام به سه سال حبس تعزيري محكوم شدند. در مورد اتهام سرقت مقرون به آزار از جنبه عمومي آن نيز متهمان رديف اول تا ششم به ۱۰ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محكوم شده‌اند. هم‌چنين در مورد مشاركت در آدم‌ربايي با وسيله نقليه نيز متهمان تا رديف ششم به ۱۵ سال حبس محكوم شدند.

رئيس كل دادگستري استان اصفهان ادامه داد: متهم رديف هفتم به دليل اينكه مداخله و مباشرت وي در حصول جرم ضعيف‌تر بوده است با استناد به تبصره ذيل ماده ۴۲ قانون مجازات اسلامي در مورد اتهام حبس غيرقانوني به يك سال حبس تعزيري و در مورد سرقت مقرون به آزار به سه سال حبس و ۵۰ ضربه شلاق و در موضوع مشاركت در آدم‌ربايي با وسيله نقليه به ۵ سال حبس محكوم شد.

انصاري افزود: متهمان رديف اول تا چهارم در موضوع اتهامي زناي به عنف و اكراه محكوم به اعدام به صورت دارآويختن در ملأعام در يكي از ميادين اصلي خميني‌شهر محكوم شدند.

به گفته وي متهمان رديف پنجم و ششم، به جهت نياز به تحقيقات بيشتر و عندالزوم مواجهه آنها با محكومي كه اخيرا دستگير شده و ساير متهمان فراري، پرونده آنها همچنان مفتوح خواهد بود.

رئيس دادگستري استان اصفهان اعلام كرد: در خصوص اتهام متهم رديف هفتم با موضوع زناي به عنف و اكراه و متهم رديف نهم (باغبان) با موضوع معاونت در آدم‌ربايي و زناي به عنف و اكراه به لحاظ كافي بودن دلايل بر برائت آنها، راي بر برائت صادر شده است.

وي افزود: در مورد متهم رديف هشتم و با توجه به اينكه كليه اتهامات مطروحه در كيفرخواست و زناي به عنف و اكراه و با توجه به انكار متهم و اينكه هيچ‌يك از شكات و متهمان ديگر حضور وي را در باغ اول و دوم تائيد نكرده و نام‌برده توسط شكات نيز مورد شناسايي قرار نگرفته است و به لحاظ عدم وجود دليل كافي راي بر برائت وي صادر شد.

انصاري افزود: راي صادره به كليه شكات و متهمان ابلاغ شده است و متهمان ظرف ۲۰ روز مهلت اعتراض دارند.

به گزارش ايسنا، موضوع تجاوز گروهي به تعدادي از زنان در خميني‌شهر اصفهان در سوم خرداد ۹۰ و در باغي در اطراف خميني‌شهر اتفاق افتاد كه طي آن تعدادي افراد شبانه وارد باغ شده و به گفته رئيس كل دادگستري استان اصفهان با به كار بردن الفاظي مانند حاجي، سيد، برادر و غيره سعي در معرفي خود به عنوان نيروهاي بسيجي داشتند كه در پايان با جداسازي زنان و 

 مردان، زنان را با خودروي سمند حاضر در محل به باغ ديگري منتقل كرده و در آنجا به آنها تجاوز كردند.

http://www.3nasl.com/archive/view/2159485 

«قتل» دختر نماینده پیشین مجلس ایران

فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد ، دختر یک نماینده اصلاح‌طلب پیشین مجلس ایران هفته گذشته به قتل رسیده است.

وی دختر محمدباقر باقری‌نژادیان‌فرد، نماینده کازرون (استان فارس) در دوره‌های سوم و ششم مجلس ایران بوده است.

تارنمای آفتاب‌نیوز خبر داده که دختر این نماینده مجلس، یک هفته پیش در تهران ربوده شد و ۲۴ ساعت بعد جسد او در اطراف شهر ری پیدا شده است.

بنا به این گزارش ۱۰۰ نماینده مجلس ایران نیز طی نامه‌ای خواهان رسیدگی به پرونده قتل وی شده‌اند.

محمدباقر باقری‌نژادیان‌فرد در هنگام انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ از هواداران میرحسین موسوی بوده و تنها دختر وی نیز در تجمعات پس از انتخابات حضور داشته است.

 شماری از نمایندگان اصلاح‌طلب پیشین مجلس ایران طی نامه‌ای به آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری، آیت‌الله صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه و علی لاریجانی، رئیس مجلس از قتل فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد، ابراز «تأسف و نگرانی» کرده‌اند

در همین حال محمدباقر باقری‌نژادیان‌فرد به یک تارنمای محلی در شهرستان کازرون گفته است دخترش ساعت هفت صبح روز پنج‌شنبه ششم مرداد ۱۳۹۰ به قصد «هواخوری» از منزل خارج شده و پس از ۲۴ ساعت که خانواده ی وی در جستجوی دختر ۲۸ ساله خود بودند، جسد او حدود ساعت هفت صبح جمعه هفتم مرداد در کوه‌های اطراف شهر ری پیدا می‌شود.

بنا به گزارش تارنمای «بابونه» هنوز از طرف مقام‌های مسئول علت مرگ وی مشخص نشده است.

نماینده پیشین کازرون افزوده در پی تماس‌های تلفنی مقام‌های امنیتی با وی، خواهان پیگیری علت مرگ دخترش شده است.

آفتاب‌نیوز نیز گزارشد داده پزشکی قانونی هنوز علت مرگ فاطمه باقری‌نژاد را اعلام نکرده است.

همچنین تارنمای جنبش راه سبز (جرس) نیز اعلام کرده شماری از نمایندگان اصلاح‌طلب پیشین مجلس ایران طی نامه‌ای به آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری، آیت‌الله صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه و علی لاریجانی، رئیس مجلس از قتل فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد، ابراز «تأسف و نگرانی» کرده‌اند.

در این نامه آمده است:‌ «فاجعه جانگداز و جنایت هولناک قتل فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد، دانشجوی مهندسی صنایع دانشگاه علم صنعت و فرزند دلبند برادرمان محمدباقر باقری‌نژادیان‌فرد، نماینده ادوار مجلس که در روز پنجشنبه ششم امرداد ماه رخ داد، زنگ خطر و هشدار بزرگی است برای مسئولان کشور، که هر چه زودتر برای جلوگیری از سیر صعودی و افزایش جرم و جنایت و ناامنی در کشور عزیزمان فکری کنند و کاری شایسته انجام دهند.»

قوه قضائیه ایران تاکنون در خصوص «قتل» فاطمه باقری‌نژادیان فرد اظهارنظری نکرده است.

*عکس: کوه بی‌بی شهربانو در نزدیکی شهر ری؛ منابع خبری گفته‌اند جسد فاطمه باقری‌نژادیان‌فرد در کوه‌های اطراف شهری ری کشف شده است.

نتیجه‌ی تحصیل فقه برای تصاحب خمس و زکات و شهرت، می‌شود «فقیه فاسق»

آیت الله العظمی دستغیب، مرجع تقلید مقیم شیراز، نسبت به پند ناپذیری افراد ظالم هشدار داد و با یادآوری سرنوشت شاه، گفت: “کسانی هم که مرتکب ظلمهای بسیاری می شوند و حاضر به پذیرش هشدار نیستند و حق را قبول نمی کنند بی تردید به چنین وضعی می افتند و فرصتهای خود را از دست می دهند. هنگامیکه شاه مخلوع از ایران می رفت بسیار ناراحت بود و گریه می کرد اما این گریه ها دیگر فایده ای برایش نداشت و او پس از آن هرگز فرصت جبران نیافت.”

به گزارش حدیث سرو، آیت الله سید علی محمد دستغیب که در دهم مرداد ماه بعد از اقامه نماز ظهر و عصر به تفسیر قرآن می‌پرداخت، همچنین با اشاره به اینکه ظالمین در لحظات آخر عمر دعوی ایمان می کردند، گفت: “همه افراد بشر چون به اضطرار می افتند، پروردگار یکتا را می خوانند و خداوند نیز آنها را اجابت می کند اما اگر این اضطرار و خواندن، در لحظه آخر و پس از مشاهده مرگ و عالم برزخ باشد، دیگر سودی ندارد. هنگامیکه فرعون در لحظات آخر عمر، خود را در حال غرق شدن دید و فهمید که چیزی به هلاکتش باقی نمانده دعوی ایمان سر داد و گفت: ایمان آوردم که هیچ معبودی جز آن که بنی اسرائیل به او ایمان آورده اند نیست و من از مسلمانانم.”

ایشان در بخش دیگری از تفسیر قرآن خود با اشاره به اینکه علم بر دو قسم علم دنیا و علم آخرت است، افزود: علم فقه نیز اگر برای دنیا باشد و هدف از تحصیل آن تصاحب خمس و زکات و به دست آوردن شهرت گردد، علم مادی خواهد بود و صاحب آن نیز فقیه فاسق خوانده می شود؛ بنابراین نفس علم فقه و اصول، علم معنوی و آخرتی بحساب نمی آید و وابسته به نیت محصِّل آن است و از این جهت تفاوتی با سایر علوم ندارد و بلکه از جهاتی خطرش بیشتر است چرا که یک مهندس یا پزشک اگر به خطا رود نهایتا ضررهای مادی به دیگران می زند اما اگر عالِمی فاسد شود، عالَمی به فساد کشیده می شود. اما اگر طلبه ای از ابتدا تنها و تنها طالب خدایتعالی باشد و سختیهای این راه را تحمّل کند و اظهار حاجت تا حد امکان به دیگری نکند می تواند از طلبگی به عنوان مقدمه ای برای رسیدن به علم حقیقی بهره گیرد.

این عضو مجلس خبرگان رهبری همچنین گفت: در دوره هر پیامبری، مردم از علمی که در آن سرآمد بودند احساس غرور می کردند و همین غرور راه ایمان را بر آنان می بست؛ “در زمان حضرت موسی (ع)، علم سحر رواج فراوان داشت به همین خاطر فرعون و اطرافیانش گمان می کردند که با داشتن چنین دانشی می توانند معجزه بزرگ موسی را باطل کنند و از این امر خوشحال بودند؛ اما معجزه الهی موسی بسیار قوی تر و درخشانتر از آن بود که با مشتی ریسمان مورد تهدید قرار گیرد.”

مشروح سخنان آیت‌الله دستغیب را به نقل از پایگاه اطلاع رسانی مسجد قبا در ادامه بخوانید:

فلما جاءتهم رسلهم بالبینات فرحوا بما عندهم من العلم و حاق بهم ماکانوا به یستهزءون

فلما راوا باسنا قالوا آمنا بالله وحده و کفرنا بما کنا به مشرکین

فلم یک ینفعهم ایمانهم لما راوا باسنا سنت الله التی قد خلت فی عباده و خسر هنالک الکافرون.

و هنگامی که رسولانشان با دلایل روشن به سویشان آمدند، به دانشی که داشتند دلخوش بودند ولی آنچه را که تمسخر می کردند سخت گرفتارشان ساخت.

و هنگامی که عذاب ما را دیدند گفتند: به خدای یکتا ایمان آوردیم و به آنچه شریک او قرار می دادیم ، کافر شدیم.

اما ایمانشان پس از مشاهده عذاب، سودی به حالشان نداشت. این سنت خداست که همواره در میان بندگانش جاری شده و در آنجا کافران زیان کارند.

علم کفار، سلاحی در مقابل انبیا

فلما جاءتهم رسلهم بالبینات فرحوا بما عندهم من العلم ؛ در دوره هر پیامبری، مردم از علمی که در آن سرآمد بودند احساس غرور می کردند و همین غرور راه ایمان را بر آنان می بست؛ در زمان موسی ، علم سحر رواج فراوان داشت به همین خاطر فرعون و اطرافیانش گمان می کردند که با داشتن چنین دانشی، می توانند معجزه بزرگ موسی را باطل کنند و از این امر خوشحال بودند. خود ساحران نیز از پیروزی خود اطمینان داشتند و چنان مطمئن و حساب شده کار خود را آغاز کردند که حتی موسی نیز برای لحظاتی احساس نگرانی کرد. اما معجزه الهی موسی بسیار قوی تر و درخشانتر از آن بود که با مشتی ریسمان مورد تهدید قرار گیرد و درآخر نیز اژدهای موسی ، برنده بلامنازع میدان بود.

یا در زمان حضرت عیسی ، علم طب رونق بسیار داشت و اطباء حاذقی وجود داشتند و یهودیان لجوج گمان می کردند با تکیه بر این دانش می توانند در مقابل عیسی و معجزاتش دوام بیاورند در حالی که جناب عیسی کور مادرزاد را شفا می داد و مرده را زنده می کرد، کاری که هرگز از عهده هیچ طبیبی بر نمی آید.

همچنین در زمان پیامبر اسلام مردم در فصاحت و بلاغت تبحر بسیاری داشتند و می کوشیدند با اشعار و سخنان  ادیبانه خود در مقابل قرآن عظیم ، عرض اندام کنند و به این فصاحت می بالیدند لکن طولی نکشید که قرآن کریم نه تنها ادبا و فصحا را کنار زد بلکه یکه و تنها در میدان مبارزه ایستاد و هل من مبارز طلبید و نه تنها آن روز بلکه تا روز قیامت ، احدی قادر به آوردن سوره ای مثل آن نیست . به همین جهت بود که کفار قریش کلام دل ربای وحی را سحر نامیدند و رسول خدا را کذاب و افسونگر و مجنون خطاب کردند.

ایمان در لحظات آخر

فلما راوا باسنا قالوا آمنا بالله وحده؛ هنگامی که فرعون در لحظات آخر عمر، خود را در حال غرق شدن دید و فهمید که چیزی به هلاکتش باقی نمانده دعوی ایمان سر داد و گفت:

آمنت انه لا اله الا الذی آمنت به بنوا اسرائیل و انا من المسلمین.

ایمان آوردم که هیج معبودی جز آن که بنی اسرائیل به او ایمان آورده اند نیست و من از مسلمانانم. (یونس/۹۰)

یا مثلا قارون ثروت بسیاری داشت و صاحب گنجهای فراوانی بود . هنگامی که بخاطر بر ملاشدن توطئه اش علیه موسی ، زمین او و ثروتش را در خود فرو می برد، التماس بسیاری به حضرت موسی کرد تا نجاتش دهد اما فایده ای به حالش نداشت و نجات نیافت.

توحید خدای تعالی در نطفه همه مردم وجود دارد اما محبت غیر خدا و مغرورشدن به اعتبارات دنیا ، از جمله علم، انسان را به گرداب تکبر می اندازد و هلاک می کند.

و کفرنا بما کنا به مشرکین ؛ همه افراد بشر چون به اضطرار می افتند، پروردگار یکتا را می خوانند و خداوند نیز آنها را اجابت می کند اما اگراین اضطرار و خواندن، در لحظه آخر و پس از مشاهده مرگ و عالم برزخ باشد، دیگر سودی ندارد.

در کتاب عیون اخبار الرضا آمده است که مامون از امام رضا علیه السلام پرسید: چرا خدای تعالی فرعون را غرق کرد در حالی که او به وحدانیت پروردگار اقرار نمود؟ حضرت پاسخ داد: زیرا در هنگام دیدن عذاب ایمان آورد و ایمان در هنگام مشاهده عذاب سودی ندارد و این حکم خداست که می فرماید: فلما راوا باسنا قالوا آمنا بالله وحده و کفرنا بما کنا به مشرکین.

از دست دادن فرصتها

در همین دنیا و قبل از ورود مرگ هم گاه پیش می آید که انسان فرصت جبران گذشته را از دست می دهد. هنگامی که شاه مخلوع از ایران می رفت بسیار ناراحت بود و گریه می کرد اما این گریه ها دیگر فایده ای برایش نداشت و او پس از آن هرگز فرصت جبران نیافت . کسانی هم که مرتکب ظلمهای بسیار می شوند و حاضر به پذیرش هشدار نیستند بی تردید به چنین وضعی می افتند و فرصتهای خود را از دست می دهند.

فلم یک ینفعهم ایمانهم لما راوا باسنا؛ انسانی که همه عمر خود را در لهو و لعب گذرانده در هنگام مرگ اندوخته ای ندارد و تمام سرمایه اش را از دست رفته می بیند. خدای تعالی درباره این چنین افراد می فرماید:

اذهبتم طیباتکم فی حیاتکم الدنیا و استمتعتم بها فالیوم تجزون عذاب الهون:

پاکیهای خود را در زندگی دنیا از دست دادید و بهره ناچیزی از آن گرفتید پس امروز به عذاب ذلت بار مجازات می شوید. (احقاف/۲۰)

طبیات انسان، توحید خدای تعالی است که درون او قرار دارد و بوسیله آن می تواند درجات قرب پروردگار را طی کند و به نعمتهای بی پایان الهی دست یابد . از دست دادن آن به معنای خسران است.

علم

علم بر دو قسم است: علم دنیا و علم آخرت. علم دنیا خود دو دسته می شود: دسته ای که می تواند مقدمه علوم معنوی گردد و دسته ای که چنین امکانی برایش وجود ندارد یا در نهایت بعد است: مانند بسیاری از علوم دانشگاهی که غایت مطلوبی جز کسب مال و مقام و شهرت ندارند . علومی چون پزشکی و نجوم نیز چون راهی به سمت آشنایی با پروردگار باز می کنند ممکن است در زمره گروه اول علوم دنیوی قرار گیرند به شرط آنکه صاحب آن دچار تکبر و غرور نشود.

علم فقه نیز اگر برای دنیا باشد و هدف از تحصیل آن تصاحب خمس و زکات و به دست آوردن شهرت گردد، علم مادی خواهد بود و صاحب آن نیز فقیه فاسق خوانده می شود به همین جهت امام حسن عسکری علیه السلام در حدیث معروف خود می فرماید:

فاما من کان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه… و ذلک لایکون الا بعض فقهاء الشیعه لا جمیعهم

اما آن عده از فقها که نگه دارنده نفس خود و حفظ کننده دین خویش و مخالف هوا و خواهش نفسی و مطیع امر مولای خود باشند، بر عوام مردم لازم است که از آنها تقلید کنند و این خصوصیات در بعضی از فقهای شیعه وجود دارد و نه در همه آنها.

بنابراین نفس علم فقه و اصول ، علم معنوی و آخرتی به حساب نمی آید و وابسته به نیت محصل آن است و از این جهت تفاوتی با سایر رشته های علم ندارد و بلکه از جهاتی بدتر از آنهاست چرا که یک مهندس یا یک پزشک یا یک منجم اگر به خطا رود، نهایتا ضررهای مادی به دیگران می زند اما اگر عالمی فاسد شود عالمی به فساد کشیده می شود؛ اذا فسد العالم فسد العالم.

اما اگر طلبه ای از ابتدای قدم گذاشتن در راه طلبگی تنها و تنها طالب خدا باشد و در پی شناخت او برآید و به شرایط این راه تن دهد؛ یعنی با کم و زیاد دنیا بسازد و دست مقابل دیگران دراز نکند و دین خود را نفروشد، می تواند از طلبگی به عنوان مقدمه ای برای رسیدن به علم حقیقی بهره گیرد، همان علمی که خدای تعالی درباره اش می فرماید:

و الذین اوتوا العلم درجات….:

خداوند به کسانی که علم به آنها داده شده درجات عظیم می بخشد. (مجادله/۱۱)

این علم، علم معرفت پروردگار است. معرفت به اینکه وجود انسان و همه موجودات از خداست . او واجب الوجود و همراه همه موجودات است و همه عالم، شعاعی از وجود اویند. این علم ، گوهری ارزشمند و هدف خلقت انسان است که قابل مقایسه با هیچ علمی و هیچ متاعی از دنیا نیست. اگر کسی از اول تا آخر دنیا عمر کرد وتمام ثروت و شوکت دنیا را تصاحب نمود، وقتی که از این عالم رخت بربست و سرای دیگر را مشاهده کرد درمی یابد که همه دنیا پشیزی ارزش نداشت. دلیل این سخن آن است که عقلای عالم؛ یعنی انبیا و ائمه علیهم السلام دنیا را بر آخرت ترجیح ندادند. این کلام علی است که فرمود:

دنیاکم هذه ازهد عندی من عفطه عنز:

دنیای شما از آب بینی بز سرماخورده ای نزد من بی ارزشتر است. (نهج البلاغه/خطبه۷)

کسی همچون مولا علی علیه السلام هیچ کاستی و نقصی نداشت که پادشاه تمام عالم شود ، چه از لحاظ زور و بازو و چه از لحاظ سیاست و ذکاوت اما معلوم می شود چیزهایی وجود دارند که در نزد ایشان از همه دنیا ارزشمندتر است.

این را نیز نباید فراموش کرد که سنت خدای تعالی در این عالم بر این قرار گرفته تا مردم با اختیار خود رو به سوی هدایت کنند و دعوت حق را بپذیرند نه با قدرت نفس دیگران لذا هیچ پیامبر و امامی و هیچ ولی خدای ، مردم را مجبور به پذیرش حق نمی کرد.

حقیقت علم در کلام مولوی

مولوی درباره شناخت علم حقیقی می گوید:

هزاران فضل داند از علوم

جان خود را می نداند از ظلوم

گاه انسان علمهای بسیاری در سینه دارد اما نمی داند چه رابطه ای با پروردگارخویش دارد.

داند او خاصیت هر جوهری

در بیان جوهر خود چون خری

خاصیت همه عناصر را می داند اما درباره خود هیچ نمی داند.

اگر بگویی تو چه رابطه ای با خدا داری ؟ خیلی هنر کند می گوید: خدا با ماست. اما از حقیقت این همراهی هیچ نمی فهمد.

که همی دانم یجوز و لایجوز

خود ندانی تو یجوزی یا عجوز

فقیهی که تنها به دنبال دنیاست و چیزی از معنویات نمی فهمد فقط یجوز و لایجوز احکام را ملاحظه می کند اما متوجه خودش نیست که تا چه حد از کار افتاده و لذات معنوی به رویش تاثیر نمی گذارند.

این روا وآن ناروا دانی و لیک

تو روا یا ناورایی بین تو نیک

راه و چاههای دنیا را خوب از هم تشخیص می دهد و به صلاح و فساد مادیات آگاه است اما درباره خود چیزی نمی داند و نمی داند که در مقابل پروردگار رواست یا ناروا!

قیمت هر کاله می دانی که چیست

قیمت خود را ندانی احمقیست

قیمت همه اجناس را می د اند و مواظب است کلاه سرش نرود اما قیمت جان خود را نمی داند. امام سجاد علیه السلام می فرماید: من هیچ گاه خود را به دنیا نمی فروشم چرا که قمیت من خداست.

سعدها و نحسها را دانسته ای

ننگری سعدی تو یا ناشسته ای

کسی که در علوم نجوم تبحر داشته باشد می تواند از حرکت ستارگان مبارک یا نامبارک بودن روزها را بشناسد اما مهمتر از شناخت سعد و نحس روزها، شناختن سعادت و شقاوت خویش است.

جان جمله علمها این است این

که بدانی من کیم در یوم دین

همه اهل زمین ناگزیر باید روزی به عالم باقی کوچ کنند. مهمترین دانش عالم و بهترین اندوخته عمر، این است که انسان حقیقت خویش را بشناسد و بداند که چه رابطه ای با پروردگار خویش و پیامبر و ائمه اطهار علیهم السلام دارد؛ بفهمد که نفس وروحش چه خصوصیاتی دارند که

من عرف نفسه فقد عرف ربه:

هر کس نفس خود را شناخت خدا را شناخته. (بحار، ج۲، ص۳۲)

روزه کمک شایانی در این رابطه به انسان می کند، به شرط آن که آن را ضایع نسازد.

نصیحتی از خطبه شعبانیه

رسول گرامی اسلام در فرازی از خطبه شعبانیه می فرماید:

وقروا کبارکم و ارحموا صغارکم و صلوا ارحامکم و احفظوا السنتکم و غضوا عما  لا یحل النظر الیه ابصارکم و عما لا یحل الاستماع الیه اسماعکم

بزرگان خود را گرامی بدارید و بر کودکان مهر ورزید و پیوند خویشاوندانتان را رعایت کنید و زبانهای خویش را نگه دارید و چشم وگوش از آنچه نارواست فرو بندید.

وقروا کبارکم؛ ریش سفیدان و بزرگان، علی الخصوص پدر و مادر باید همواره مورد احترام باشند جوانان عزیز، در بیرون خانه ، در مسجد و در هر کجای دیگر، بزرگتری را دیدند احترامش بگذارند، چه باسواد باشد ، چه بی سواد ، چه آشنا باشد ، چه غریبه . مخصوصا توهین کردن به بزرگترها حتی اگر چیزی که ناخوش آیند شماست، گفتند، بسیار زشت است.

و ارحموا صغارکم؛ اولین مصداق مهربانی به کوچکتر، برخورد محبت آمیز و مهربانانه با فرزند است مخصوصا وقتی که فرزندان کوچک هستند و بهانه گیری می کنند یا نوزادانی که شبها گریه می کنند و مانع خواب پدرو  مادر می شوند . عمل مزاحمت این طفل مجاهده ای برای پدر و مادر محسوب می شود و آنها می توانند بخاطر بچه هم که شده نیمه شب برخیزند و وضویی بگیرندو دعا و استغفار کنند وصلواتی بفرستند نه آنکه سر کودک داد بزنند یا با آنها بدرفتاری نمایند، همه درباره بچه های خود و هم درباره بچه های دیگران.

و صلوا ارحامکم؛ ماه رمضان فرصت خوبی برای صله رحم است . اگر کسی با پدر و مادر یا دیگر اقوام و خویشان کدورتی دارد از این فرصت استفاده کند برای آشتی کردن. صله رحم حتی با یک تلفن یا یک سلام می توان بجا آورد. روایات بسیاری درباره صله ارحام وجود دارد از جمله آنکه عمر را طولانی می کند، مرگ غیر حتمی را رفع می کند، به زندگی برکت می دهد، باعث رفع گرفتاری می شود و….

و احفظوا السنتکم؛ مومنین در همه زمانها مخصوصا در ایام روزه داری باید زبان خود را از گناه نگه دارند که روزه خاص همین حفظ کردن نفس از گناه است.

و غضوا عما لا یحل النظر الیه ابصارکم؛ چشمان خود را از نامحرم و از هر چیزی که موجب شهوت می شود نگه دارید و در صورت مواجهه با آن ، چشم خود را روی هم بگذارید.

و عما لا یحل الاستماع الیه اسماعکم؛ گوش خود را نیز از هر حرامی حفظ کنید . بسیاری از موسیقی ها حرام هستند . موسیقی هایی که موجب ترقص می شوند و یا آنهایی که مناسب مجالس لهو و لعب است، حرمت قطعی دارند و باید از آنها دوری کرد. اگر کسی در جایی گیر کرد که اجبارا موسیقی حرام به گوشش می خورد، می تواند گوش نکند . اضافه بر موسیقی، گوش کردن به غیبت، تهمت و استهزا و آنچه علم به دروغ بودنش وجود دارد نیز حرام است.

http://www.kaleme.com/1390/05/11/klm-67732/ 

سد علی لادن یا بن خامنه ای

مقام‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا، دولت ایران را به دادن امکانات به القاعده برای فعالیت‌های مالی متهم کردند. بر اساس گفته‌های این مقام‌ها، ماموران و وابستگان القاعده از طریق ایجاد شبکه، از خاک جمهوری اسلامی برای انتقال پول و نیروی انسانی استفاده کرده‌اند.

به گزارش وال‌ستریت جورنال، مقام‌های وزارت خزانه‌داری می‌گویند که سردسته این شبکه، یک سوری‌الاصل به نام «عزالدین عبدالعزیز خلیل» است که از درون ایران این شبکه را هدایت می‌کرده است.

بر همین اساس، «خلیل» نیروهای جذب شده و پول را از طریق ایران به پاکستان منتقل می‌کند هر کدام از اعضای القاعده که وارد پاکستان می‌شوند، باید رقمی معادل ده هزار دلار آمریکا را با خود منتقل کنند.

مقام‌های آمریکایی مدعی هستند که «خلیل» با مقامات ایران همکاری نزدیکی داشته و توانسته رهایی عوامل القاعده را تضمین کند.

دیوید کوهن، معاون امور تروریسم  و اطلاعات مالی وزارت خزانه‌داری می‌گوید که «با عیان کردن این قرارداد که ایران به القاعده امکان انتقال پول و نیرو را به داده است، باز بخشی از حمایت‌های ایران از تروریسم را معلوم کردن کرده‌ایم.»

تو دعوا مرام داشته باش نه چاقو

 .وقتی چاقو میذاری تو جیبت و میری بیرون یعنی میخوای اعدام بشی

موقع دعوا از مشت استفاده کن نه چاقو و قفل فرمون و چوب

جمکران پیش از انقلاب ، شکوه جمکران امروز 23 تیر 1390 و فقر گسترده در سرزمین خرافات زده

جمکران پیش از انقلاب

...امروز

محمد یزدی: ولی فقیه هیچ‌گاه اشتباه نمی‌كند

محمد یزدی، رییس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و رییس سابق قوه قضاییه  می‌گوید «ولی فقیه از سوی امام زمان معین شده و دستورات او را هم معین كرده‌اند و فرموده‌اند كه گوش به حرف ولی من دهید.»

به گزارش سایت رسا، آقای یزدی در جریان مراسمی در گلپایگان همچنین  همچنین گفته است: «ظهور حضرت هر زمانی كه خدا بخواهد محقق می‌شود و كسانی كه برای ظهور ایشان وقت معین می‌كنند دروغگو هستند؛ اگرچه علائم خاصی برای زمان ظهور ذكر شده است، اما این علائم قطعی و صد در صد نیست.»

آقای یزدی همچنین در مورد «گسترده بودن اختیارات ولی فقیه در زمان غیبت» گفته است: «حضرت آیت‌الله خامنه‌ای فقیهی عالی مقام، وارسته، جامع‌الشرایط، مدیر، مدبر و دارای مزایای فوق‌العاده‌ و از گرانبهاترین سرمایه‌هایی هستند كه خداوند متعال برای این كشور نگه داشته بود.»

رییس سابق قوه قضاییه جمهوری اسلامی گفته است: «ولی مطلق فقیه در تصمیمات خود هیچ‌گاه اشتباه نمی‌كند چراكه اگر بخواهد تصمیمی بگیرد و این تصمیم صد در صد به ضرر امت اسلام باشد، وظیفه لطف امامتی امام زمان‌ ایجاب می‌كند كه به هر نوعی وی را ارشاد كند.»

محمد یزدی که عضو مجلس خبرگان رهبری هم هست، افزود: «همه بزرگان فرموده‌اند كه شرط جهاد در دوران كنونی وجود امام معصوم است، اما اكنون كه امام معصوم غایب هستند و ولی فقیه مسلط بر امر است و حكومت دارد، مسأله جهاد بستگی به وضعیت ولی فقیه دارد و به تعبیر بسیاری از بزرگان در فقه، هرچه كه برای امام معصوم است برای ولی فقیه هم هست.»

 پیشتر نیز  آیت‌الله مصباح یزدی، از دیگر اعضای خبرگان، رهبر جمهوری اسلامی را در حد معصوم دانسته بود.

 چنین توصیف‌هایی از آیت الله علی خامنه‌ای در حالی است که برخی در زمان سفر او به قم، حتی او را سید خراسانی خواندند و یکی از نمایندگان ولی فقیه در یک سخنرانی اعلام کرد آیت الله خامنه‌ای «در زمان تولد به روایت قابله‌اش، یا علی گفته» و به دنیا آمده است.

مجتبی ذوالنور، جانشين پیشین نماينده ولی فقيه در سپاه پاسداران، پیشتر گفته بود که برخی علما و مراجع تقليد احتمال می‌دهند که آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، همان «سيد خراسانی» در روايات شيعی باشد.

«سيد خراسانی» نام شخصی است که بر اساس برخی روايات شيعيان، در هنگام ظهور امام دوازدهم شيعيان، از ايران به ياری او می‌شتابد.

این در حالی است که آیت الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی به تازگی «تطبیق علائم ظهور بر اشخاص» را اقدامی غلط و انحرافی توصیف کرد.

آیت الله خامنه‌ای روز شنبه گفت: «در مقوله مهدویت باید از کارهای جاهلانه و عامیانه و غیر معتبر پرهیز کرد.»

در اواخر سال گذشته فیلمی با عنوان « ظهور نزدیک است» در ایران تولید و بوسیلۀ سی دی بطور وسیع توزیع شد که در آن، محمود احمدی‌نژاد، شعیب بن صالح و آیت الله خامنه‌ای، سید خراسانی قلمداد می‌شوند.

به گفته مخالفان اصولگرایای محمود احمدی‌نژاد این فیلم ساخته افراد منتسب به «جریان انحرافی» بوده است. 

http://www.radiofarda.com/content/f5_mohammad_yazdi_on_divine_state_of_ali_khamenei/24261412.html 

صدور و اجرای احکام اعدام از افتخارات جمهوری اسلامی

رییس کل دادگستری استان اردبیل روز شنبه، 9 ژوئیه، در مصاحبه‌ای با رسانه‌های داخلی ایران، صدور و اجرای احکام اعدام برای کسانی که به گفته وی قاچاق‌چی مواد مخدر هستند، از افتخارات نظام جمهوری اسلامی بر شمرده است.

به گزارش مهر، غلام‌علی رضایی، رییس کل دادگستری استان اردبیل، بعد‌از‌ظهر روز گذشته اظهار داشت: «احکام اعدامی که با طی مراحل قانونی و با حضور، پی‌گیری و دفاع وکلای متهمین و محکومین صادر و اجرا می‌شود جزو افتخارات جمهوری اسلامی است.»

وی مدعی شده است که: «کشورهای غربی تلاش می‌کنند اجرای احکام اعدام برای قاچاق‌چیان مواد مخدر در ایران را تحت‌الشعاع جنگ و تبلیغات روانی خود قرار دهند.»

رییس کل دادگستری استان هم‌چنین گفت: «در حال حاضر، مسوولان جمهوری اسلامی در صف مقدم مبارزه با مواد مخدر دنیا قرار دارد و هیچ کشوری نمی‌تواند ادعا کند که بیش‌تر از ایران برای برخورد با موادمخدر هزینه گذاشته است.»

غلام‌علی رضایی پیش‌تر از صدور حکم اعدام برای ۴۰ زندانی به اتهام قاچاق مواد مخدر در این استان خبر داده و اعلام کرده بود که تعدادی از احکام صادره مراحل قانونی لازم را طی کرده‌اند و به‌زودی به مرحله اجرا در خواهند آمد.

http://radiokoocheh.com/article/115481 

مخ زنی هم مخ زنی‌های قدیم

طرف تا شش ماه از «صبح تا بوق سگ» در راه مدرسه دنبال سوژه مورد نظر نمی افتاد و تا ۱۵ تا نامه با عکس قلب تیر خورده به دست سوژه نمی‌رساند مگر جرات می‌کرد به دختر بگوید: «بیا با من دوست شو!»

اما الان چه؟ در خبر ها آمده بود که ظهر چهارشنبه یك دختر دانشجو پس از رد درخواست رابطه دوستی، مورد حمله همكلاسی پسر خود قرار گرفت و با ضربات متعدد چاقو از سوی همکلاسی اش به قتل رسید.

تازه مركز اطلاع رسانی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ اعلام كرده در این حادثه كه در حوالی پل مدیریت رخ داد، نه تنها دختر دانشجو، جان خود را از دست داد  بلکه هم‌دانشگاهی وی نیز كه او را همراهی می كرد بر اثر حمله ضارب مجروح و در بیمارستان بستری شد».

جوانان اول شدند و دولت‌مردان آخر

هفته گذشته ورزش و اقتصاد ایران توانستند به دو مقام جهانی دست پیدا کنند.

 ابتدا تیم وزنه برداری ایران موفق شد در سی وهفتمین دوره مسابقات وزنه برداری قهرمانی جوانان جهان درمالزی با کسب هشت مدال طلا ، پنج نقره و دو برنز در مجموع با کسب ۴۷۱ امتیاز برای نخستین بار به مقام قهرمانی جهان دست پیدا کند.

از سوی دیگر در عرصه اقتصاد جهانی نیز کشور ایران در میان ۱۷۷ کشور جهان در جايگاه دهم فهرست بدترين اقتصادهای جهان طی سه سال گذشته قرار گرفت که جا دارد از همین جا به مسئولین زحمت‌کش اقتصاد کشور خسته نباشید عرض نماییم.

به عبارت دیگر ایران در میان ۱۷۷ کشور دنیا، جایگاه ۱۶۷ را به خود اختصاص داده است و تنها ده پله تا سقوط به به رده اول بدترین ها فاصله دارد.

در گزارش فوربس به ترتیب، ماداگاسکار، ارمنستان، گینه، اوکراین، جامائيکا، ونزوئلا، قرقیزستان، سوازیلند، نیکاراگوئه و ایران به عنوان افتضاح ترین اقتصادهای دنیا شناخته شده اند. البته جای امیدواری است که ‌عملکرد برخی کشورها مثل غنا و زیمبابوه (همان کشوری که اقساط وام خود از ایران را پرداخت نمی کند) به قدری ضعیف ارزیابی شده، که از فهرست کلا حذف شده‌اند.

 از مهمترین عواملی که در گزارش فوربس به آن اشاره شده است «فساد مالی و عدم شفافیت» این کشورهاست.
استغفرالله... حرف در می آوردندها...

مجلس راس امور است و ...

http://www.roozonline.com/persian/cartoon/cartoon-item/archive/2011/july/06/article/-42902890a8.html

ایجاد ۵/۲ میلیون شغل از بی‌پایه‌ترین ادعاهای تاریخ اقتصاد ایران است

چکیده :آن چه که تا به امروز به نام طرح تحول اقتصادی انجام شده، دقیقا عکس مصالح توسعه ملی بوده و بیشترین خسارت ها را به بخش های مولد و انگیزه های سرمایه گذاری تولیدی وارد کرده است... بحث ما با دولت اکنون این است که 5/2 میلیون شغل ایجاد کردن پیش کش، شما جلوی روند پرشتاب نابودشدن فرصت های شغلی موجود را اگر می توانید بگیرید! در طی همین چند هفته اخیر حداقل پنج مقاله کارشناسی با استناد به آمارهای رسمی منتشر شده که نشان داده چیزی حدود 730 هزار فرصت شغلی در طی پنج سال اخیر فقط در بخش کشاورزی ایران نابود شده است....

فرشاد مومنی، استاد دانشگاه و از مشاوران میرحسین موسوی در انتخابات ۸۸، معتقد است که وعده ایجاد ۵/۲ میلیون شغل در یک سال، یکی از بی پایه ترین ادعاهایی است که طی ۵۰ ساله اخیر در تاریخ اقتصادی ایران مطرح شده است. این عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی، ادعای دولت احمدی‌نژاد را خیلی بزرگتر از آن می‌داند که حتی بتوان تصور کرد، و در رد این ادعا به عنوان نمونه می‌گوید: در طی همین چند هفته اخیر حداقل پنج مقاله کارشناسی با استناد به آمارهای رسمی منتشر شده که نشان داده چیزی حدود ۷۳۰ هزار فرصت شغلی در طی پنج سال اخیر فقط در بخش کشاورزی ایران نابود شده است.

دکتر فرشاد مومنی در گفت و گو با خبرآنلاین به بررسی ادعاهای اخیر دولت درباره ایجاد اشتغال پرداخته است. این گفت و گو چند ساعت پس از جلسه ای انجام شده که در آن وزرای کار، تعاون و رییس مرکز آمار برای شکستن سیاست سکوت دولت درباره نرخ بیکاری در مجلس حاضر شدند و البته بیش از هر چیز شاهد نپذیرفتن این آمارها توسط نماینده های مجلس بودند. آن جلسه نشان داد که دولتمردان و نماینده های مجلس قبل از هر موضوعی تعریف یکسانی از بیکاری ندارند و گویا در این شرایط بیش از هر موضوعی به تعریفی که مورد توافق همگان باشد نیاز است.

متن کامل گفت و گوی خبر آنلاین با فرشاد مومنی بدین شرح است:

آقای دکتر! جلسه بررسی وضعیت اشتغال کشور در مجلس که با حضور وزرای کار و تعاون و رییس مرکز آمار برگزار شد و در آن نمایندگان مجلس آمارهای موجود در مورد اشتغال را زیر سوال بردند نشان داد که هنوز هم در کشور یک تعریف از اشتغال مورد قبول همگان نیست. فکر می کنید باید چه تعریفی از شغل مبنای محاسبه در زمینه اشتغال و بیکاری قرار بگیرد که همه بر سر آن توافق داشته باشند؟

شاید مناسبت داشته باشد که صحبت هایمان را با ذکر خیری از معلم فقید انقلاب اسلامی مرحوم دکتر شریعتی شروع کنیم که این ایام متعلق به ایشان است و انصاف این است که من به عنوان دانشجوی مسلمان قبل از انقلاب باید شهادت بدهم که به نسل ما و نسل های بعد از ما دکتر شریعتی حقوق بسیار بزرگی بر گردنمان دارد و یاد و خاطره ایشان را گرامی می دارم. مرحوم دکتر شریعتی یکی از مهمترین مشخصه هایی که داشتند این بود که نسبت به ضعف هایی که در جامعه تحصیل کرده ایران وجود داشته و دارد خیلی حساس بودند و این حساسیت را به شکل های مختلفی بروز می دادند. از جمله ایشان در آثار خود در مقام نقد از تحصیل کرده ها در عین تکریمی که می کردند و حقوق آن ها را در ارتقاء سطح فرهنگ عمومی گرامی می داشتند، بر این نکته هم پافشاری می کردند که این مجموعه در معرض یک خطری هستند که به تعبیر ایشان این خطر، خطر ترجمه ای فکر کردن و اندیشه ورزی ترجمه ای است. در پاسخ به این سوال شما می توانیم از دو زاویه به این مسئله نگاه کنیم. یک زاویه این است که علی الاصول در امور مربوط به انسان به محض اینکه ما به دنبال طراحی یک شاخص می رویم ناگزیر از بخش هایی از واقعیت، صرف نظر و آن را حذف می کنیم. بنابراین در اصل تحویل گرایی و تقلیل گرایی شاخص ها کسی تردیدی ندارد و ما در عرصه علوم اجتماعی شاخصی نداریم که به صورت کامل بتواند همه واقعیت موردنظر را نشان دهد اما رقابت بین شاخص ها، رقابت بین واقعیت و غیرواقعیت را آشکار کردن نیست بلکه رقابت بین آن ها رقابت بر سر میزان واقع نمایی است.

استانداردهایی که توسط سازمان های بین المللی مطرح می شود، به شکل طبیعی بیش از آنکه ناظر بر شرایط و واقعیت ها و ویژگی های خاص کشورهای در حال توسعه باشد، ناظر بر شرایط و مسائل کشورهای پیشرفته صنعتی است و طبیعتا سازمان بین المللی کار هم از این قاعده مستثنی نیست. بحث بر سر این است که از نظر جمعیت، گرچه کشورهای پیشرفته صنعتی کمتر از ۳۰ درصد جمعیت جهان را پوشش می دهند اما از نظر سهم در تولید ناخالص جهانی سهم آن ها بیش از ۷۰ درصد است. بنابراین کاملا طبیعی است که وقتی در سازمان های بین المللی از جمله سازمان بین المللی کار شاخص هایی را طراحی می کنند این شاخص ها بیشتر متناسب با واقعیت کشورهای پیشرفته صنعتی طراحی شود. بدون آنکه اکنون بخواهم وارد جزییات شوم، در نهایت اجمال، برای ایران استاندارد پیشنهادی اینجانب محور قرار دادن تناسب میان میزان کار مورد نیاز برای اداره یک زندگی شرافتمندانه است.

قبل از ارائه این پیشنهادتان، در مورد شاخص های سازمان های بین المللی که صحبت می کردید، منظورتان آن شاخص سازمان بین المللی کار بود که هرکسی هفته ای یک ساعت کار می کند، شاغل محسوب می شود؟

بله. این شاخص جدیدی که برای اندازه گیری اشتغال و بیکاری در سازمان بین المللی کار مطرح کردند ناظر بر آن شرایطی است که کشورهای پیشرفته ای که در اثر انقلاب دانایی با یک شرایط استثنایی تاریخی مواجه هستند دارند که از آن با عنوان انقلاب بهره وری نام برده می شود. به اعتبار انقلاب بهره وری سطح دستمزدهایی که در کشورهای پیشرفته صنعتی پرداخت می شود به طرز غیرمتعارفی افزایش پیدا کرده است. در همین سال گذشته یک کتابی از سوی بانک جهانی تحت عنوان “جهانی شدن، رشد و فقر” منتشر شد. در این کتاب یکی از نکات ارزنده ای که مطرح شده نشان داده از بعضی از عرصه های فعالیت اقتصادی به قاعده سطح دانش و سطح مهارت مساوی دستمزد پرداختی به یک فرد معین در یک کشور پیشرفته صنعتی که در بخش هایی پیشرو دانایی محور فعالیت می کند تا ۱۰۰ برابر دستمزد همان کار مشابه با همان سطح دانش و مهارت در یک کشور در حال توسعه هم فاصله پیدا می کند. بنابراین با کمال تاسف آن هایی که ترجمه ای فکر می کنند، وقتی که از استانداردهای بین المللی استفاده می کنند به یک بخش هایی از آن توجه می کنند و به یک بخش هایی از آن توجه نمی کنند.

بحث بر سر این است که مثلا مبنا قرار دادن انجام یک روز فعالیت همراه با دریافت دستمزد در کشورهای صنعتی در چارچوب انقلاب دانایی کاملا معنادار است و در کنار نظام تامین اجتماعی نسبتا کارآمد آن ها یک سطح قابل قبولی از رفاه را هم برای کسی که این کار را می کند به همراه دارد. اما در یک کشوری که با یک فاجعه از نظر بهره وری روبه روست و گزارش های رسمی منتشر شده از سوی دولت و به طور مشخص گزارشی از سازمان برنامه و بودجه سابق که اکنون به آن معاونت راهبردی می گویند و همچنین گزارش موجودی سرمایه در ایران که بانک مرکزی در سال ۸۸ منتشر کرده نشان می دهد که در فاصله سال های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۶ شاخص های بهره وری در ایران تنزل پیدا کرده است. این خیلی مسئله معناداری است. در این فاصله سطح تحصیلات نیروی کار شاغل در ایران افزایش بسیار معناداری پیدا کرده است. میزان موجودی سرمایه در ایران هم افزایش معناداری پیدا کرده اما شاخص های بهره وری و به طور مشخص بهره وری نیروی کار در ایران تنزل داشته است. این یک مسئله حیاتی ملی است که متاسفانه به آن توجه نمی شود و در سایه توجه به این چنین نکاتی است که شما می توانید درک کنید که اکنون به قاعده مهمترین بررسی هایی که طی چند ساله اخیر در ایران صورت گرفته، اکثریت فقرای ما را بیکاران را تشکیل نمی دهند. اکنون اکثر فقرای ما را شاغلان تشکیل می دهند و در چنین شرایطی تناسب میان میزان کار شرافتمندانه مورد نیاز برای اداره یک زندگی شرافتمندانه باید با دقت و تامل بیشتری مورد توجه باشد.

احتمالا به دلیل همین عامل سطح  دستمزدی پایین در کشور است که بیشتر فقرای ما را شاغلان تشکیل می دهند؟

معنای آن، این است که چون سطح بهره وری پایین است، تناسبی میان حقوق و دستمزد پرداختی و هزینه های زندگی وجود ندارد. بنابراین گرچه می شود پذیرفت دستگاه های رسمی آماری کشور برای اینکه مقایسه های بین المللی معنادار و امکان پذیر داشته باشند، از استاندارد سازمان بین المللی کار هم استفاده کنند اما اگر به صورت سیاست زده و سیاسی کارانه واقعیت های مربوط به بازار کار ایران را نادیده بگیرند و شاخص های مکمل که منعکس کنننده واقعیت های رابطه میزان کار و دستمزد و هزینه ها است را متعمدا کنار بگذارند، ظلم فاحشی در درجه اول به خود سیاست گذارهای دولتی کرده اند که از فهم درست واقعیت ها دور افتاده اند. بنابراین در معرض این خطر قرار می گیرند که سیاست گذاری های توهم آلود را طراحی کنند. بحث بر سر این است که ما در بسیاری از زمینه ها این امکان را داشتیم که در عین حال که از استانداردهای بین المللی استفاده می کنیم اما برای اینکه در معرض خوداغواگری قرار نگیریم، بیاییم یک شاخص های تکمیلی طراحی می کنیم.

در این مورد مثالی هم هست که به آن اشاره کنید؟

مثلا فرض کنید برای نزدیک به پنج دهه سازمان های اقتصادی بین المللی به شدت بر روی میزان مداخله دولت در اقتصاد حساس بودند، از آنجایی که در کشورهای پیشرفته صنعتی مداخلات تصدی گرانه دولت ها اندک بوده، این ها برای اندازه گیری میزان مداخلات دولت در اقتصاد، نسبت هزینه های عمومی دولت به تولید ناخالص داخلی را مبنای سنجش میزان مداخله دولت درنظر می گرفتند اما کشورهای در حال توسعه به قاعده اینکه می فهمیدند یکی از مهمترین وجوه تفاوت های ساختاری بین اقتصادهای آن ها با اقتصاد های پیشرفته سهم بالای تصدی های دولتی است، آمدند یک شاخص تکمیلی طراحی کردند که براساس آن برای سنجش میزان دخالت دولت در اقتصاد کسری تعریف کردند که در صورت آن مجموع هزینه های عمومی و هزینه های تصدی گرانه دولت در نظر  گرفته شد و از تقسیم این مجموع به تولید ناخالص داخلی یک شاخص خیلی واقع بینانه تری را برای فهم میزان دخالت دولت در اقتصاد مورد استفاده قرار دادند. بنابراین شما ملاحظه می کنید اکنون حتی مثلا در گزارش های رسمی بانک مرکزی یا سازمان برنامه ریزی از هر دو شاخص استفاده می شود، آنجایی که می خواهیم مقایسه های بین المللی را انجام دهیم مورد اولی را مبنا قرار می دهیم و آنجا که می خواهیم واقعیت ها را بفهمیم مورد دومی را استفاده می کنیم. عرض من این است که حتی اگر در جاهای دیگر هم این چنین چیزی وجود نداشته باشد، در جامعه ای که تقریبا تمام مطالعات مهمی که درباره فقر و نابرابری در آن شده اذعان می کنند اکثریت فقرای ما را شاغلان تشکیل می دهند و در کنار مجموعه عوامل دیگر، یکی از مولفه های مهم آن ضعف شدید در بهره وری است که وضعیت نسبتا نگران کننده ای دارد، ما باید بدانیم که شاخص سازمان بین المللی کار برای فهم وضعیت اشتغال و بیکاری با واقعیت های اقتصادی ما تناسب نزدیک به صفر دارد.

بنابراین به عنوان یک کارشناس به این که آن ها با استاندارد سازمان بین المللی کار هم بررسی هایی را انجام دهند، هیچ مشکلی ندارم و اعتراضی هم ندارم اما بحث من این است که این فقط برای این است که مقایسه های بین المللی معنادار شود و برای فهم واقعیت ها در اقتصاد ایران به هیچ وجه کفایت نمی کند و ما باید با مشورت اهل نظر و متفکران و متخصصان بازار کار ایران برای فهم واقعیت اشتغال و بیکاری در ایران یک شاخص هایی که ضریب واقع نمایی بیشتری داشته باشد را انتخاب کنیم.

این یک ضرورت ملی است و تصور می کنم اگر کسی در یک سطح ابتدایی هم فهمی از ابعاد اهمیت اشتغال داشته باشد به هیچ وجه راضی نمی شود که نظام تصمیم گیری و تخصیص منابع و نظام علمی کشور از طریق این شاخص ها که به قاعده شرایط ایران طراحی نشده به اشتباه بیفتند و ما بر اثر این اشتباه با فاجعه های بزرگ مادی و انسانی در کشورمان روبه رو شویم.

این یک وجه مسئله است. وجه دیگر مسئله مربوط می شود به این که با کمال تاسف طی چند سال اخیر دولت گزارش های رسمی را یا اصلا انتشار عمومی نمی دهد و یا با وقفه های زمانی طولانی منتشر می کند. در این اثنا افراد مسئول و غیرمسئول هم با هدف های کاملا سیاست زده آمارهای غیرمتعارفی را مطرح می کنند که این آمارها نه با شواهد موجود و نه با متغیرهای کنترلی استاندارد شده تطابق ندارند. ضمن اینکه این افراد چه به تنهایی و چه در مجموعه خودشان در دولت درباره هر موضوع معین چندین آمار متفاوت و متناقض مطرح می کنند که این هم یک آشوب ذهنی در جامعه ایجاد می کند و هزینه های سنگینی برای حیثیت و اعتبار نهاد دولت و اشخاصی که آمارهای غیرمتعارف و غیرقابل باور مطرح می کنند به همراه خواهد داشت. از همه مهمتر این که تکرار این آمارهای غیرواقعی می تواند منشاء یک خسارت های سنگینی برای آینده کشور باشند.

بنابراین تصور من این است که نهادهای نظارتی در این زمینه هم باید فکری کنند. تجربه پنج و شش سال اخیر نشان داده که الزام قانونی دولت برای ارائه گزارش های رسمی منظم اثر عملی جدی نداشته است. بنابراین این یک مسئله حیاتی است که نهادهای نظارتی؛ چه مجلس و چه غیر آن، باید با توجه به مشاهده این واقعیت از یک طرف و هزینه های سنگینی که به نظام ملی در غیاب آمارهای رسمی و قابل دفاع منتشر می شود از طرف دیگر، فکری کنند که امکان برخوردهای سیاست زده در ایجاد اختلال در انتشار به موقع آمارهای رسمی به حداقل برسد. بدیهی است در این زمینه نهادهای تخصصی دانشگاهی و پژوهشکده های تخصصی رشته های مرتبط می توانند یک جایگزین خیلی خوبی باشند که در این زمینه به کمک بیایند.

یعنی این نهادها در تعیین و اندازه گیری شاخص های اقتصادی نقش داشته باشند؟

در یک دوره زمانی معقول می توان براساس یک برنامه منطقی و در یک فرایند مطالعاتی سازو کار اجرایی آن را پیدا کنند اما بالاخره اقتصاد ایران اگر بخواهد از این وضعیت نگران کننده نجات پیدا کند، یکی از گام های اساسی اطمینان یافتن از انتشار به موقع آمارهای واقعی است. من فکر می کنم از منظر ملاحظات توسعه، هیچ آماری به اندازه اهمیت آمار اشتغال و بیکاری برای یک کشور در حال توسعه و رانتی وجود نداشته باشد. بنابراین یکی از فوری ترین کارهایی که در این زمینه می شود انجام داد این است. البته برای دوره گذار چیزی که از منظر مسئولیت کارشناسی و دانشگاهی بر عهده ما بوده انجام شده است و ما برای فهم وضعیت واقعی بازار کار پنج متغیر کنترلی در گذشته مطرح کردیم که با ادامه مطالعات و همکاری سایران تعداد آن ها افزایش یافته است.

در این مورد هم مصداقی مدنظر دارید که به آن اشاره کنید؟

شما اگر دقت کرده باشید برای اولین بار در سال ۱۳۸۶ وزیر کار وقت ناگهان ادعا کرد که نرخ بیکاری را در ایران تک رقمی کرده است. اینجانب شخصا در همان زمان یک کار مطالعاتی جدی را در دستور کار قرار دادم و بلافاصله پس از این ادعا یک کنفرانس علمی در مرکز تحقیقات اقتصاد ایران دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی برگزار کردم و در آنجا برای راستی آزمایی این ادعا با تکیه بر ملاحظات و مبانی نظری و تجربی منطبق با واقعیت های اقتصادی ایران پنج متغیر کنترلی را معرفی کردم که اگر ادعای مربوط به ایجاد فرصت های شغلی در سطحی که مطرح شده بود و کاهش نرخ بیکاری صحت می داشت ما باید آثار آن را روی آن متغیرهای کنترلی مشاهده می کردیم. در آن سخنرانی نشان دادم که به گواه اسناد رسمی منتشر شده در همان دولت در زمینه آن پنج متغیر کنترلی واقعیت ها دقیقا در جهت عکس ادعای آن فرد مسئولی بود که چنین ادعایی را مطرح کرده بود.

می توانید این شاخص ها را ذکر کنید؟

این شاخص ها در سطح عمومی انتشار یافت اما اکنون هم به آن اشاره خواهم کرد. پنج متغیر کنترلی مورد بحث در آن مطالعه، به ترتیب عبارت بودند از نرخ رشد اقتصادی، نرخ تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی، وضعیت فقر و نابرابری، میزان پرونده های جدید تشکیل شده در سازمان تامین اجتماعی و میزان واردات کالاهای قابل تولید در داخل که البته مبانی نظری و استدلال های مربوط به شرایط خاص اقتصاد ایران و نیز وضعیت آمار و اطلاعات هریک از آن ها نیز به تفصیل مورد بحث قرار گرفته بود.

وقتی که این سخنرانی انعکاس عمومی پیدا کرد، به طور طبیعی انتظار می رفت کسی که آن ادعای گزاف را کرده به این مسئله یک پاسخ متین علمی بدهد اما با کمال تاسف این ها رویه ای را در دستور کار قرار دادند که تا امروز هم این رویه ادامه دارد. به طور مشخص به شما می گویم که از سال ۸۶ تا امروز هرگز کسی نتوانست ادعا کند که آن متغیرهای کنترلی نادرست هستند و اگر پذیرفته باشند که آن متغیرهای کنترلی صحیح است، پس معنایش این است که آن ادعایی که کردند باطل است. اما این ها با توطئه سکوت و با سوءاستفاده از فقدان نهادهای تخصصی مدنی در کشور، در کنار ضعف مفرط نهادهای نظارتی این را به فراموشی سپردند. تنها خاصیت آن سخنانی که در آن زمان بیان کردم این بود که تا حدود دو ماه پس از انتشار آن سخنرانی، دیگر هیچ کس از مقامات دولتی  این چنین ادعایی را مطرح نکرد اما پس از آن، دوباره آرام آرام شروع کردند همان ادعاهای گزاف و غیررسمی و به ادعای من غیرواقعی را تکرار کردند. از ماه های پایانی سال ۱۳۸۹ ما شاهد این واقعیت بودیم که به خصوص در زمینه فرصت های شغلی ایجاد شده ادعاهایی که مطرح می شود بسیار گزاف تر و غیرواقعی تر از آن چیزی بود که در سال ۸۶ مشاهده شد. خوشبختانه این بار مسئول مرکز پژوهش های مجلس و آقای دکتر حسن طایی که جزو کارشناسان منحصر به فرد بازار کار ایران هستند، هرکدام در مقالاتی علمی مجددا در عین حال که به برخی از متغیرهای کنترلی مورد استفاده من استناد کرده بودند، متغیرهای کنترلی جدیدی را هم اضافه کردند و براساس آن از دولت توضیح خواستند.

و این بار هم دولت سیاست سکوت را در پیش گرفت؟

با کمال تاسف در مورد این دوستان هم رویه غیرمنطقی و خسارت بار یعنی توطئه سکوت برای به فراموشی سپرده شدن مسئله در دستور کار قرار گرفت و به گمان من اکنون مسئولیت نهادهای نظارتی با مشاهده تکرار این رویه بسیار سنگین تری خواهد بود و باید در این زمینه هم  فکری شود. فکر می کنم این ابتکاری که مجلس در دستور کار گذاشته که به جای برگزاری جلسات غیرعلنی مجلس برای توضیح خواهی از این ها، جلسه را علنی کرده به همان اندازه که لازم هست، ناکافی است. به گمان من نمایندگان مجلس باید تدبیری بیندیشند که علم و بحث کارشناسی آن چنان حریمی پیدا کند که افراد در درجه اول مجبور شوند وظایف و الزامات قانونی مربوط به انتشار به موقع آمارهایی که به لحاظ قانونی موظف هستند منتشر کنند را جدی بگیرند و در درجه دوم این مسئله را در معرض ارزیابی های علمی کارشناسی قرار بدهند. به عنوان مثال در طی سه چهار ماه اخیر مقامات مسئول در اشتغال ایران به متغیرهای کنترلی برملا کننده واهی بودن ادعاهایی که در مورد فرصت های شغلی خلق شده ارائه شده هرگز جواب ندادند. این ها باید موظف به پاسخگویی باشند. حالا اگر احیانا خودشان صلاحیت علمی ندارند در دستگاه هایی که این ها مسئولیت آن را دارند حتما افرادی وجود دارند که از این صلاحیت کارشناسی برخوردار هستند و حتما باید موظف باشند که پاسخ بدهند. اگر این حرف ها درست است، پس تکرار آن ادعاهای واهی چه معنایی می تواند داشته باشد؟

یک رویه غیرمتعارف دیگری که به خصوص طی یکی دو ماهه اخیر مشاهده می شود این است که این افراد به جای اینکه وظایف قانونی خود را انجام دهند، مکرر رجزخوانی می کنند مبنی بر اینکه ما آمادگی داریم تک تک کسانی که فرصت شغلی برای آن ها ایجاد شده را معرفی کنیم. من در عین حال که تاکید می کنم ادعاهای آن ها در این  زمینه هم از نظر مبانی نظری و هم شواهد بی شمار مردود است، اعلام می کنم متغیرهای کنترلی متعددی است که دقیقا خلاف آن را نشان می دهد.

بنابراین باید به این افراد گفت که ارائه اسامی و محل اشتغال تک تک افراد مورد ادعا پیش کش شما! ابتدا بیایید دو کار بسیار ساده تر را انجام دهید. اول ادله خود را درباره شواهد تجربی اقتصاد ایران به اعتبار متغیرات کنترلی مطرح شده ارائه کنید، دوم به سوالات مشخصی که جناب دکتر طایی در مقاله ارزشمند خود درباره ویژگی ها و کیفیت فرصت های شغلی ادعایی مطرح کرده اند، پاسخ گویید.

پس از آن اگر مشکل حل نشد، به رجزخوانی خود عمل کنید، اما تجربه چهار ساله اخیر نشان داده که این دو کار را نخواهید کرد و با وجود آگاهی از بنیان غلط این رجز به لحاظ روش شناختی از نهادهای نظارتی به خصوص مجلس درخواست می کنم از این ها بخواهند دست از رجز خوانی بردارند و حداقل در سطح یک استان یا حتی یک شهر ادعای خود را عملی کنند. فکر می کنم به اندازه کافی در دانشگاه ها موسسه پژوهشی ـ تخصصی وجود داشته باشد که بتوانند این ادعا را مورد راستی آزمایی قرار دهند تا ما یک جایی این بحث را تمام کنیم که کسانی آمارهای غیرمعقول و غیرواقعی را مطرح می کنند و بعد هم به شگردهای گوناگون واقعیت گریزی و مسئولیت گریزی را در پیش می گیرند. اکنون اعلام می کنم که موسسه مطالعات دین و اقتصاد این آمادگی را دارد که این افراد پس از این همه رجزخوانی بیایند و در سطح یک استان یا یک شهر یا حتی یک روستا اسامی افراد را بدهند تا ما در صورت فراهم شدن شرایط و لوازم این کار، به عنوان امین دستگاه های نظارتی این فعالیت راستی آزمایی را انجام دهیم.

گمان من این است صرف اینکه اکنون ما بدانیم این آمارها واقعی نیست کفایت نمی کند. برای اینکه ما با تهدیدهای خیلی جدی روبه رو هستیم. وقتی که همه ارکان کشور در زمینه سند چشم انداز و تحقق آن هم قسم شدند، آن وقت این طرز رفتارها  یک اختلال جدی در زمینه مشروعیت نظام به وجود می آورد. وقتی که این اهداف محقق نشود، اگر ما بپذیریم سرمایه های انسانی زیربنایی ترین ظرفیت های کشور برای نیل به شرایط بهتر هستند، بنابراین نباید اجازه دهیم که این قدر سهل انگارانه با مسئله آمارهای مربوط به اشتغال و بیکاری برخورد شود.

نکته بعدی این است که تقریبا به گواه اسناد بی شمار در عرصه های مختلف، با کمال تاسف در طی همین پنج و شش سال اخیر سرعت و شتاب رقبای منطقه ای ما از ما بسیار بیشتر شده و اگر آن ها در یک افق میان مدت به یک سطوح قابل توجهی از پیشرفت فراتر از آنچه که ما پیدا کردیم، دست پیدا کنند، به قاعده شرایطی که در منطقه ما وجود دارد، این می تواند یک تهدید امنیت ملی هم محسوب شود. بنابراین مسئله تحقق اهداف چشم انداز و توسعه کشور اکنون صرفا یک مسئله تبلیغاتی یا داخلی نیست. مسئله امنیت ملی هم است و قدرت اقتصادی حداقل اکنون دو دهه است مهم ترین رکن امنیت ملی در سطح دنیا محسوب می شود.

بنابراین چقدر خوب است که یکبار برای همیشه برای اینکه راه بر روی هرنوع رفتار فرصت طلبانه در زمینه آمار و اطلاعات حیاتی کشور بسته شود، به یک شکلی از اشتغال شروع کنیم. تصور من این است که ظرفیت های کارشناسی موجود در کشور چه در دانشگاه ها و موسسات پژوهشی به اندازه ای هست که اگر این اراده در مقایس ملی جدی گرفته شود بیایند کمک کنند و راه را بر روی این رفتارها ببندند.

آقای دکتر! اگر آن شش متغیر کنترلی که اشاره کردید را اکنون بخواهیم بررسی کنیم، آن وقت کاهش نرخ بیکاری که ادعای رییس مرکز آمار و دولت است، تایید نمی شوند؟

تک تک آن ها امروز هم قابل بررسی است و هنوز هم همه آن ها دقیقا عکس ادعاهای مطرح شده است.

یعنی شما به این یقین رسیدید؟

بله. ما مرتب داریم پیگیری می کنیم. این موضع شخصی ما نیست. نامه ای هم که تا حالا چند بار رییس مرکز پژوهش های مجلس منتشر کرده به بخشی از این متغیرها و همین طور متغیرهای جدیدتر اشاره کرده و مطالعه بسیار ارزشمندی هم که دکتر حسن طایی منتشر کرده همه این ها حکایت از این دارد که آنچه ادعا می شود هیچ نسبتی با واقعیت ندارد.

شما به شاخص های تکمیلی برای تعریف از شغل و وضعیت بیکاری از کشور اشاره کردید. بررسی هم کرده اید که اگر بخواهیم شاخص های تکمیلی را برای محاسبه بیکاری مدنظر قرار دهیم، کدام شاخص ها بیشتر با واقعیت منطبق هستند؟

تاکنون براساس کارهای کارشناسی انتشاریافته مجموعا چیزی حدود ۱۲ متغیر کنترلی را در اختیار داریم که این ها می توانند ادعاهایی که در این زمینه وجود دارند را راستی آزمایی کنند. ما می توانیم در گام اول از این ها استفاده کنیم و در گام بعدی مرتبا اقدامات تکمیلی موثرتری را هم در دستور کار قرار دهیم.

موضوع مطرح دیگر این است که ما در طرح هایی مانند بنگاه های زودبازده هم  شاهد بودیم که براساس میزان تسهیلاتی که داده می شود اعلام می کنند شغل ایجاد شده است. به نوعی کمتر بررسی صورت می گیرد که آیا تسهیلات داده شده برای هر شغل واقعا منتج به شغل شده است یا نه. اکنون هم برای ایجاد ۵/۲ میلیون شغل اعلام کرده اند که ۱۶۸ هزار میلیارد تومان تسهیلات لازم است. می خواهم این را بپیرسم که از دید اقتصادی شما این سیاست پول دادن و شغل ایجاد کردن در کشوری مثل ایران جواب می دهد؟

ببینید کسی که مسائل ابتدایی مربوط به قاعده های رفتاری حاکم بر بازار کار را بداند، هرگز چنین ادعایی نمی کند. چنین ادعاهایی فقط در یک اقتصاد رانتی و در یک فضای غیرکارشناسی و به شدت سیاست زده می تواند مطرح شود. کسانی که الفبای مسئله را می دانند هرگز چنین ادعایی نمی کنند و به همین خاطر هم هست که کسانی که چنین ادعاهایی را می کنند، هرگز یک گزارش رسمی روشن و مکتوب که از این ایده دفاع کارشناسی کند را منتشر نمی کنند. عموما این حرف ها، به صورت افواهی و بی مبنا زده می شود. در جای خودش به شکل مبسوط بحث شده و در مقاله اخیر دکتر طایی هم توضیح داده شده که جزء الفبای مباحث مربوط به بازار کار است که تقاضا برای اشتغال، تقاضای مشتقه است و اشتغال مثل یک کالایی که ما به ازای مادی داشته باشد و فقط با پول بتوان آن را ایجاد کرد، نیست. این ها خیلی باعث تاسف است که ما سطح مباحث را تا این حد پایین بیاوریم. اگر مسئله بخواهد با منطق کارشناسی حل و فصل شود من این اطمینان را به نهادهای نظارتی کشور می دهم که ظرفیت های کارشناسی موجود کشور برای سامان دادن این وضعیت جهت فهم واقعیت های بازار کار ایران به صورت بهنگام، کاملا موجود است و فقط کافیست که اراده ای وجود داشته و لوازم و شرایط آن فراهم شود، که آن وقت به سرعت می شود این ها را سامان داد و راه را بر روی این نحوه رفتار درباره مسائل حیاتی و سرنوشت ساز کشور بست.

در واقع می خواهید بگویید که به جای دادن تسهیلات بهتر است که بهبود شاخص های اقتصادی مرتبط با بحث اشتغال کشور بهبود یابند؟

قطعا. و از همه مهمتر این است که اگر بخواهیم بهبودی در وضعیت اشتغال کشور ایجاد شود، باید از یک ساختار نهادی و یک فضای کسب و کاری برخوردار باشیم که گرایش به سمت سرمایه گذاری های مولد را تشویق کند و تا زمانی که واقعیت های ساختاری و نهادی ما دقیقا عکس این قضیه است و دولت هم از طریق تکرار اشتباهات بزرگ مثل رویه های شوک درمانی یا آزادسازی واردات که در کنار همه انواع خسارت های متعددی که دارند به کشور تحمیل می کنند، مضمون و ماهیت ضدانگیزشی برای ایجاد سرمایه گذاری های مولد هم دارند، صرف نظر نکند ما با دشواری ها و چالش های خیلی بزرگتری هم در آینده روبه رو خواهیم بود.

به سرمایه گذاری مولد اشاره کردید. فکر می کنید آیا ساختار اقتصادی حال حاضر کشور ما به گونه ای هست که بتواند یک سرمایه گذار را برای سرمایه گذاری جذب کند؟

در شرایط کنونی و با این سیاست هایی که اکنون در دستور کار مدیریت اقتصادی کشور هست، قطعا پاسخ به این سوال منفی است اما عرض من این هست که اگر ما بحث درباره اشتغال و بیکاری را از مدار سیاست زده فعلی به مدار کارشناسی و دانشگاهی منتقل کنیم آن وقت می شود راجع به سازوکارها و تمهیداتی که اصلاحاتی جدی در جهت گیری های سیاست گذاری اقتصادی دولت را ایجاد کند و به تبع آن دستاوردهای مثبت آن را نوید بدهد، بحث کرد.

در مورد اصلاح ساختار اقتصادی که اشاره کردید، می توان طرح تحول اقتصادی را گامی در جهت آن تلقی کرد؟

می توانیم بگوییم آن چه که تا به امروز به نام طرح تحول اقتصادی انجام شده، دقیقا عکس مصالح توسعه ملی بوده و بیشترین خسارت ها را به بخش های مولد و انگیزه های سرمایه گذاری تولیدی وارد کرده است. همان طور که عرض کردم می توان تک تک این مسائل را در جای خودش زیر ذره بین گذاشت. مثلا فرض کنید وقتی ما می دانیم بنگاه های تولیدی حتی در درون مرزهای اقتصادی ایران قادر به رقابت با کالاهای مشابه خارجی نیستند راه حل نجات اقتصاد کشور وارد کردن شوک های قیمتی ایجاد کننده افزایش های جهشی در هزینه های تولید نیست. کاری که دولت با کمال تاسف در چند ماهه اخیر از کانال شوک درمانی چه در مورد حامل های انرژی و چه در مورد نرخ ارز دارد دنبال می کند. ما باید این مساله را محور قرار دهیم که اقتضائات بقا و بالندگی فعالیت های مولد ضابطه اصلی در جهت گیری های سیاست گذاری اقتصادی باشند و به قاعده آن یک بازنگری بنیادی در مورد تمام سیاست های اقتصادی شتابزده و نادرستی که وضعیت کنونی را برای اقتصاد کشور ما پدید آورده در دستور کار قرار بدهیم.

به نظر می رسد از گفته های شما می توان این گونه برداشت کرد که ما برای رفع بیکاری به یک اصلاح ساختار کلی نیازمندیم…

اهل فن دقیقا پیام را دریافت می کنند. این دو نکته کلیدی دارد. نکته اول این است که قطعا جهت گیری های سیاستی کنونی اقتصاد ایران در راستای تشویق تولید و سرمایه گذاری مولد نیست. به محض اینکه این تفاهم حاصل شد که به اندازه کافی هم درباره آن شواهد و اسناد وجود دارد، بحث الگوی جایگزین مطرح می شود که در آن الگوی جایگزین اولین و فوری ترین مسئله ایجاد ثبات در فضای کلان اقتصادی کشور است. هر اقدامی که مخل ثبات در فضای کلان اقتصاد باشد ضدتولیدی است و به نفع سوداگران و دلالان و رانت خواران است. بنابراین این یک معیار خیلی روشنی است که با آن می شود هم وجوه سلبی جهت گیری های سیاست گذاری اقتصادی را مشخص کرد و هم جایگزین های ایجابی را می شود معرفی کرد.

برای آن بخش حمایت از تولید فکر می کنید دادن یارانه که اکنون این کار صورت نگرفته است، می تواند راهگشا باشد یا اینکه باید بهبود شاخص ها را مدنظر قرار داد؟

ببینید وقتی که یک معضل پیچیده وجود دارد یک دارو برای آن به هیچ وجه کفایت نمی کند. ما باید سیستم سیاست های اقتصادی خود را از شرایط کنونی که بیشتر انگیزه های سوداگرانه و دلالی را تشویق می کند برگردانیم به سمتی که تولید را در مرکز توجه قرار می دهد. در این زمینه باید به صراحت بگویم این مسئله به هیچ وجه در توان دستگاه اجرایی به تنهایی نیست و باید یک اراده ملی در سطح کل حاکمیت پدید آید که تعهدی به همه لوازم دفاع از تولید داده شود، وگرنه رویکردهای رفوگرانه و جزیی نگر در شرایط فعلی به هیچ وجه چاره ساز نیست.

آقای دکتر! ما در دوره هایی طرح ضربتی اشتغال را داشتیم و یا با طرح بنگاه های زودباده خواستند که به صورت ضربتی در زمینه ایجاد اشتغال اقدام شود. شما به نوعی این اقدامات موقتی را زیر سوال می برید؟

قطعا…

و حال نیز مطرح شده که به صورت ضربتی قرار است ۵/۲ میلیون شغل در یک سال ایجاد شود. این را هم مثل بقیه اقدامات موقتی در مورد اشتغال می توان تلقی کرد؟

فکر می کنم که این  یکی از بی پایه ترین ادعاهایی است که طی ۵۰ ساله اخیر در تاریخ اقتصادی ایران مطرح شده است.

این به دلیل نداشتن ظرفیت ایجاد این میزان شغل در اقتصاد کشور است یا دلیل دیگری دارد؟

فکر می کنم فاصله واقعیت با این ادعا خیلی بزرگتر از آن است که بتوان تصور کرد. بحث ما با دولت اکنون این است که ۵/۲ میلیون شغل ایجاد کردن پیش کش، شما جلوی روند پرشتاب نابودشدن فرصت های شغلی موجود را اگر می توانید بگیرید! در طی همین چند هفته اخیر حداقل پنج مقاله کارشناسی با استناد به آمارهای رسمی منتشر شده که نشان داده چیزی حدود ۷۳۰ هزار فرصت شغلی در طی پنج سال اخیر فقط در بخش کشاورزی ایران نابود شده است. متاسفانه در این زمینه هم مقامات رسمی همان رویه سکوت فراموشی آور را در پیش گرفته اند. عرض من همین است که از ۱۵ فروردین تا امروز حداقل سه گروه از نماینده های مجلس در ارتباط با استان هایی که آن ها نماینده آن هستند آمارهایی در زمینه نابود شدن تعداد چشم گیری از فرصت های شغلی استان خود داده اند که این هم از مسائل کلیدی است و در آن بازنگری که گفتم حتما در دستور کار قرار می گیرد. چون در نظام آمار و اطلاعات ایران در بهترین حالت فقط گزارشی راجع به فرصت های شغلی ایجاد شده داده می شود، در حالی که واقعیت های بازار کار ایران را جمع جبری این فرصت های اگر ایجاد شده باشند با آنچه که نابوده شده، تشکیل می دهد و این هم یکی از آن حوزه هایی است که در چارچوب آن پیشنهادی که مطرح کردم می تواند ضریب واقع نمایی را در ایران افزایش دهد.

یکی از شاخص هایی که بسیار در زمینه مرتبط با ایجاد شغل مطرح می شود، بحث رشد اقتصادی است. این شاخص اقتصادی چه رابطه ای با وضعیت بیکاری کشور دارد؟

خیلی جالب است. در سخرانی سال ۸۶ خود اولین متغیری که اعلام کردم همین رشد اقتصادی بود که در ادبیات موضوع با عنوان قانون اوکان از آن نام برده می شود و در آنجا نشان داده شد که به قاعده هر یک فرصت شغلی جدیدی که ایجاد می شود، اثر این به صورت سه واحد افزایش در درآمد ملی باید منعکس شود. در آنجا به تفصیل توضیح داده شده که مسئله به چه شکلی است. مقایسه روندهای رشد اقتصادی کشور طی سال های اخیر با فرصت های شغل ادعایی کاملا نادرست بوده و اغراق آمیز بودن ادعاهای چند ماهه اخیر مسئولان دولتی را برملا می کند. ضمن آن که مطالعه ارزشمند جناب دکتر حسن طایی نشان می دهد که طی نزدیک به ۵۰ سال اخیر به صورت یک قاعده رفتاری مشاهده شده در اقتصاد ایران، به ازاء هر یک درصد رشد اقتصادی، ۱۰۰ هزار فرصت شغلی ایجاد می شود. این یک ضابطه و معیار کاملا روشن برای ارزیابی میزان صحت ادعاهای مطرح شده است.

منبع: خبرآنلاین / گفت و گو از سید ابراهیم علیزاده

http://www.kaleme.com/1390/04/14/klm-64198/ 

خامنه ای: مسئولان خالی‌بندی همدیگر را رو نکنند

هقته ای که گذشت رهبر جمهوری اسلامی ايران رسما اعلام کرد که مسئولان در ارائه آمارهای دروغ به مردم با همدیگر همکاری نمایند و یکدیگر را ضایع نکنند.

آيت‌الله علی خامنه‌ای که در ديدار با رئيس و مسئولان عالی قوه قضائيه و جمعی از قضات و کارکنان دستگاه قضايی کشور سخن می‌گفت با تأکيد بر اين‌که «زير سئوال بردن گزارش‌های رسمی مسئولان عالی نظام در سه قوه و سلب اعتماد عمومی، کاری غلط و نادرست است» از همه مسئولان و صاحبان تريبون و رسانه‌ها خواست تا «متوجه اين موضوع مهم» باشند.

به نظر می سد اشاره آیت الله خامنه ای به اظهارات برخی از نمايندگان مجلس است که با انتقاد از آمارهای اعلام شده از سوی دولت درباره ميزان بيکاری و وعده ايجاد دو و نيم ميليون فرصت شغلی در سال جاری اين آمارها را «غيرواقعی» خواندند.

احمد توکلی یکی از همین مسئولان بی معرفت‌هایی است که «متوجه این موضوع مهم» مورد اشاره آیت الله خامنه ای نبوده است و همین جوری دهانش را باز کرده و گفته بود: «دولت در سال ۸۹ نرخ رشد اقتصادی را نداد و صندوق بين‌المللی پول نرخ رشد سال ۸۹ را يک درصد پيش‌بينی کرد. در حالی که پيش‌بينی اين صندوق در سال ۸۸، هفت دهم درصد بود. يعنی دولت می‌گويد وقتی نرخ رشد اقتصادی من نزديک هفت درصد باشد ايجاد شغل بيش از ۷۰۰ هزار نفر است، زمانی هم که يک درصد باشد می‌شود يک ميليون و ۶۰۰ هزار نفر. به نظر ما اين نشدنی است. هر کسی اقتصاد خوانده باشد و در حد ليسانس هم باشد، اين را قبول نمی‌کند، چنين معجزه‌ای در هيچ جای دنيا اتفاق نيفتاده است.»

داريوش قنبری نماينده مردم ايلام هم بنده‌ی خدا حواسش نبوده و در گفت‌وگويی با خبرگزاری فارس ارائه اين آمارها را در جهت «منحرف کردن اذهان عمومی» و «يک بحث تبليغاتی» دانست تا به اين وسيله مردم به مقوله اشتغال توجه نکنند.

یارانه تیرماه برای خرید دیش!

- درب منزل را باز نکنی یه وقت پلیس می آید! - در آستانه یوم الشیطان «هجده تیر» گزارش های ارسالی از واحد مرکزی خبر حاکی است تکاوران غیور نیروی انتظامی تهران بزرگ در آخرین عملیات ایذایی خود موفق شدند با بالارفتن از چند آپارتمان و آسمانخراش در تهران چندین فروند «دیش و ال ام بی» را منهدم نمایند.

گفتنی است یگان پدافند نیروی زمینی نیز به طور هم‌زمان با حضور در درب منازل و فشردن زنگ خانه ها و ورود به منازل ساکنین برخی از محله های تهران ادوات و آلات دریافت تجهیزات ماهواره ای موجود در منازل این شهروندان را توقیف نمودند.
گزارش منابع غیر رسمی حاکی است که مال باختگان در انتظار واریز یارانه های تیرماه هستند تا نسبت به تهیه دیش جدید اقدام نمایند.

در همین راستا یکی از شهروندان که نخواست نامش فاش شود ضمن تشکر از دولت بابت واریز یارانه ها اعلام کرد: پدر و مادرهایی که پیش از این هنگام خارج شدن از منزل به فرزندان خود توصیه می کردند که «درب منزل را باز نکنی یه وقت دزد می آید!» پس از عملیات اخیر نیروی انتظامی به فرزندان خود می گویند «درب منزل را باز نکنی یه وقت پلیس می آید!»